این موضوع باعث هشدار کارشناسان شده است، چرا که تقلب در ازدواج می‌تواند اعتبار برنامه‌های حمایت از همسر را خدشه‌دار کند، اعتماد عمومی را کاهش دهد و به زوج‌های واقعی همجنس‌گرا آسیب برساند. با این حال، برخی کاربران معتقدند که تقلب در ازدواج‌ها محدود به نوع رابطه نیست و تمرکز بر ازدواج‌های همجنس‌گرا ناعادلانه است.

در کانادا، مسیر سازمان‌دهی همسر برای PR شامل همسر، شریک قانونی (common-law) یا شریک conjugal است و از سال ۲۰۰۵، ازدواج‌های همجنس‌گرا به طور برابر مورد پذیرش هستند. اثبات روابط واقعی از طریق مدارک مالی مشترک، محل زندگی مشترک و گواهی دوستان و خانواده ضروری است و IRCC همه پرونده‌ها را با دقت بررسی می‌کند.

با افزایش ادعاهای سوءاستفاده، سیستم مهاجرت تحت فشار است و زمان پردازش درخواست‌های همسری ممکن است به ۱۲ تا ۳۶ ماه برسد. همچنین، تقلب می‌تواند باعث استیگما برای جامعه LGBTQ+ شود و زوج‌های واقعی را با چالش‌های بیشتری مواجه کند.

IRCC روش‌های شناسایی تقلب شامل مصاحبه‌های تصادفی، بررسی اسناد، حساب‌های بانکی و رسانه‌های اجتماعی را اعمال می‌کند. شرکت در تقلب می‌تواند منجر به مجازات‌های مالی، زندان و محرومیت پنج ساله از حمایت همسری شود. متخصصان بر این باورند که حفظ توازن میان جلوگیری از تقلب و حمایت از حقوق برابر کلید حفاظت از یک سیستم مهاجرتی عادلانه و سالم است.